28 Worden homo's en lesbo's wel eens gepest of gediscrimineerd?

Ja, helaas wel. Er zijn verschillende vormen van discriminatie. Zo kun je onderscheid maken tussen enerzijds wetten en regels die homoseksuele mannen en vrouwen discrimineren en anderzijds mensen die onderling discrimineren. Bijvoorbeeld door homo's en lesbo's te pesten, hen af te wijzen of te negeren, en in het ergste geval door geweld tegen hen te gebruiken (zie vraag 17 en vraag 30) . In Nederland en België en de meeste andere Europese landen is het verboden om zowel direct als indirect onderscheid te maken tussen hetero's en homo's of lesbo's. Van indirecte discriminatie is er sprake wanneer je meewerkt aan discriminatie. Ook in de Europese Grondwet zal dit principe worden opgenomen.

Anti-discriminatiewetgeving is echter geen garantie dat discriminatie niet voorkomt. Officieel mag het niet, maar het gebeurt wel. Geweld tegen homo's en lesbo's komt in landen als Nederland en België niet meer zoveel voor. Andere vormen, bijvoorbeeld iemand pesten of negeren omdat hij of zij homoseksueel is, komen wel vaak voor. Op scholen of sportclubs bijvoorbeeld, maar ook in werksituaties of in de buurt. Soms gaat het om flauwe grapjes, soms om scheld- of vechtpartijen, soms worden homo's en lesbo's simpelweg genegeerd en buitengesloten. Net als iedereen die gepest wordt, kunnen homoseksuelen daardoor het gevoel krijgen dat ze niks waard zijn en durven ze niet meer zichzelf te zijn.

Ali (17 jaar): 'Het ging de volgende dag door heel de buurt dat ik een vieze homo ben. Sommige jongens spuugden op me als ik langsliep. De jongens met wie ik omging, wilden niet meer met me praten. Ik ben een eenling geworden in de buurt. Niemand wil meer iets van me weten. Ik ben die gore flikker die kapper wil worden. Dat is de mening van bijna alle jongens hier.' [Mijn geloof en mijn geluk, p. 145]

Bert: 'Nadat wij een keer bij Welles Nietes op televisie waren geweest, preekte de dominee van de kansel dat het godlasterlijk was wat er allemaal gebeurde. Het verbaast ons nog altijd ten zeerste dat hij wist dat wij op de tv waren geweest. Zij zijn zo streng in de leer dat een tv niet kan. Toen is het begonnen. Er werd op de ramen gekrast of er werd met klei tegenaan gegooid. Er stonden spreekkoren voor het huis die 'vieze flikkers' scandeerden. Het gebeurde meestal 's nachts. Als je dan politie wilt hebben, moet die uit Nijmegen komen. Dat duurde te lang. Daarbij komt dat de politie weinig kan doen wanneer er geen lichamelijk geweld gebruikt wordt. Op een bepaald moment was het zo erg dat Kurt de straat niet meer op durfde. Toen hebben we de boel verkocht.' [Meer dan gewenst, p. 67-68]