37 Kunnen hetero's homo worden?

Ja. Mensen die zichzelf als heteroseksueel beschouwen, kunnen zich aangetrokken voelen tot iemand van hetzelfde geslacht of wel eens fantaseren over homo- of lesbische seks. Ze kunnen halsoverkop verliefd worden op iemand van hetzelfde geslacht of na een heterorelatie een homo- of lesbische relatie aangaan. Andersom kunnen mensen die zichzelf als homoseksueel zien, ook heteroseksuele contacten hebben of hebben gehad. Seksuele voorkeur staat niet voor iedereen vast. Sommige mensen die op mannen en vrouwen verliefd kunnen worden, noemen zich biseksueel (zie de vragen over biseksualiteit), anderen hebben daar geen behoefte aan. Zij blijven zich misschien liever exclusief homo of hetero noemen, of veranderen van hetero in homo (of andersom).

Hetero's kunnen soms schrikken van homoseksuele gevoelens. Ze zijn bang dat ze misschien homoseksueel blijken te zijn en dat vinden ze niet prettig. Ze weten niet hoe hun omgeving er op zal reageren of hebben misschien zelf vooroordelen over homoseksualiteit. Omdat homoseksuele gevoelens minder geaccepteerd zijn dan heteroseksuele gevoelens, zullen mensen homoseksuele gevoelens dus eerder wegstoppen. Aan de andere kant kan iemand die altijd openlijk als homo geleefd heeft, ook op intolerante reacties stuiten wanneer hij of zij een heterorelatie aangaat.

Elly (32 jaar): 'Ik had nog een relatie met Frank, mijn vorige vriend, toen ik Lotte leerde kennen. Na een tijdje kon ik er niet meer omheen: ik was vreselijk verliefd op haar, en zij ook op mij. Dit betekende moeizame toestanden met Frank, die zich letterlijk en figuurlijk erg op zijn pik getrapt voelde: als ik nou nog verliefd was geworden op een andere man, vooruit, maar een andere vrouw... Hoe moest hij dáár nou mee concurreren? En: hoe kon een vrouw eigenlijk met hem concurreren?' [Zij aan Zij, 2004-03, p. 37]

Bert (49 jaar): 'We waren acht jaar getrouwd toen ik erachter kwam dat ik homoseksueel was. Een dubbelleven is niets voor mij en ik wilde niet dat ons huwelijk eraan ging, dus vertelde ik het aan mijn vrouw voordat ik 'op avontuur' was gegaan. Ze was natuurlijk verdrietig. Achteraf gezien had ze het wel gevoeld. Maar we zagen geen reden om uit elkaar te gaan, daarvoor hadden we het te leuk samen. En nog steeds.' [Linda, 2004-03, p. 138]

Anja (28 jaar): 'Al zolang als ik liefdesrelaties heb, heb ik die met vrouwen. Maar nu, op mijn 28e, ben ik volkomen onverwacht – in de eerste plaats voor mijzelf – verliefd geworden op een man. We zijn allebei zo verliefd dat we zelfs overwegen om te gaan samenwonen. Maar nu komt het! Je zou dus verwachten dat mijn moeder een gat in de lucht zou springen, omdat zij niet onder stoelen of banken steekt dat zij 'best wel' moeite heeft met mijn geaardheid. Maar niets is minder waar. Ze vindt het maar raar dat ik nu "zogenaamd" iets voel voor een man. Sterker nog, ze denkt dat ik het alleen maar doe voor mijn omgeving. Je reinste onzin natuurlijk. Maar ook de reactie van mijn zogenaamde vriendinnen is verbijsterend: ze noemen mij een neplesbo.' [Zij aan Zij, 2004-03, p. 37]