43Vertellen homo's of lesbo's op school over hun gevoelens?

Uit onderzoek blijkt dat homo- en lesbische scholieren zich heel onveilig kunnen voelen op school, veel meer dan de gemiddelde scholier. Op school is de onderlinge sociale controle tussen jongeren groot. Als iemand maar een beetje afwijkt, loopt hij of zij het risico gepest te worden. De meeste jongeren komen dus op school niet zo snel voor hun homoseksuele gevoelens uit. Ze wachten meestal totdat ze van school af zijn voordat ze er iets mee doen.

Tijdens de middelbareschooltijd vertellen sommige homojongeren het wel aan een goede vriend of vriendin. Reacties van vrienden kunnen heel erg uiteen lopen. Soms worden heterovrienden bang dat hun maat of vriendin verliefd op hen wordt. Of ze zijn bang dat ze zelf gepest worden als ze vriendschappelijk met homo's of lesbo's omgaan. Maar sommige vrienden en vriendinnen maakt het niks uit. Voor hen blijft een vriend een vriend. Sommige scholen hebben ook vertrouwenspersonen bij wie een scholier zijn of haar hart kan luchten over persoonlijke zaken. Een vertrouwenspersoon kan meedenken over oplossingen van eventuele problemen. Vertrouwelijke informatie houdt hij of zij altijd geheim.

Bincky (15 jaar): 'Ik weet al een tijdje dat ik homo ben. Ik word ook vaak uitgescholden voor homo omdat ik veel met meiden omga en me anders kleed dan anderen. Sommige van mijn vrienden zeggen steeds, als je 't bent moet je het mij gewoon vertellen maar dan zeg ik iedere keer dat 't niet zo is. Nou durf ik 't niet meer te vertellen.' [www.comingout.nl]

Esmée (26 jaar): 'Door televisieprogramma's kwam ik er achter dat ik niet de enige was met mijn gevoelens en dat er zelfs een naam voor bestond. Toch was deze ontdekking maar een kleine steun, want ik wist dat die mensen niet bij mij in de omgeving woonden en zeker niet bij mij in de klas zaten. De beste oplossing die ik kon bedenken was dan ook: mijn gevoelens voor meisjes voor mezelf houden en zo goed mogelijk meedoen met iedereen om mij heen door me zo heteroseksueel mogelijk te gedragen. Wel had ik via de Hitkrant een lesbische penvriendin gevonden, met wie ik jarenlang een geheime briefwisseling onderhield en bij wie ik mijn hart kon luchten.' [Meidenboek, p. 100]

Ralph: 'Ik wilde het nu wel een keer kwijt. Dus ik had een leraar op school opgezocht die zelf homo is. Hij had mij anderhalf jaar geleden geholpen met het verwerken van de dood van een van mijn beste vrienden. Nou goed, ik kwam daar aan en hij wilde dus weten wat er was. Ik was toen zeker een kwartier stil, toen zei hij: "Ik denk dat ik wel weet wat er is, maar je moet het niet lullig opvatten als het niet zo is. Ik denk dat jij over je gevoelens twijfelt." En ik zei daarop: "Nah, niet twijfelen, ik weet het vrijwel zeker." Dat was voor mij de aanzet het toch te vertellen, ook omdat hij zei: "Het ergste wat ze kunnen doen, is je vermoorden en dat doen ze zeker niet. Ouders houden onvoorwaardelijk van hun kind, hoe je ook bent, of waar je ook op valt." Daarom besloot ik het toch maar te zeggen. Maar goed, toen ik achteraf terug ging naar die leraar, bleek dat hij ook trots was en dat hij het dapper vond.' [www.homoinfo.nl]